29 nov 2017

Het idee van ‘de oude dag’ bestaat eigenlijk niet meer

Het traditionele idee van ouder worden, in de zin van eigenlijk niets meer doen en niets meer ondernemen, is volkomen achterhaald. Zo luidt het pleidooi van het hoofd van het Age Lab van het Massachusetts Institute of Technology.

Joseph Coughlin is befaamd om zijn vernieuwende visie; hij ontwikkelt allerlei apparatuur die oudere lichamen te hulp schiet, maar hij heeft ook een filosofie die het beeld tegenspreekt dat oudere volwassenen alleen maar dingen nodig hebben, dat ze niets te bieden hebben. Vraag iemand van 60 of hij de rest van zijn leven in een schommelstoel wil zitten en je wordt uitgelachen. Maar toch is dat een beeld,  aldus Coughlin, dat alles beheert wat ouder worden betreft — qua producten, overheidsbeleid en werk(plek).

Dat beeld gaat scherp verschuiven, zegt Coughlin, nu babyboomers massaal de 60, 65 en 70 aan het passeren zijn. De wetenschapper voorspelt dat de collectieve energie van de doelgroep enorm veel te bieden heeft, zoals verkooppersoneel, in de fabriek, leerkrachten en in de gezondheidszorg. Coughlin wijst erop dat zaken, die zijn gestart door 50-plussers, al een belangrijke bron van banen aan het worden zijn.

De kracht en verbeelding van oudere mensen

Producten voor oudere volwassenen moeten voorzieningen als vitaminen, pillendozen met een alarm die de gebruiker eraan herinnert weer een pil te slikken en apparatuur die bij het lopen helpt, ver overtreffen. Zij willen niet alleen maar verzorgd worden, ze willen dingen doen waar eerdere generaties alleen maar van konden dromen. Producten, diensten en ervaringen die daarop inspringen, zullen een enorme bron van export worden — export naar landen die nog sneller aan het verouderen zijn dan de Verenigde Staten, zoals Japan.

Zo doelt Coughlin bijvoorbeeld op ouderwetse, voor oudere mensen ontworpen mobiele telefoons, met beperkte functionaliteit. Zulke producten, zegt hij, maken van oudere volwassenen een aparte bevolking. Het tegendeel moet gebeuren, met smartphones met alle mogelijke functionaliteit, al dan niet met aangepaste knoppen voor vingers en ogen op leeftijd.

Niet langer onzichtbaar

De maatschappij beschouwt oudere mensen volgens Coughlin als onzichtbaar en verwaarloost hun noden, wensen en aspiraties. Ze worden enkel beschouwd als problemen, mensen die dingen nodig hebben, vergetend dat ze talent en energie hebben die aan de hele maatschappij wat te bieden heeft. Die bron van verniewing moet worden benadrukt, aldus Coughlin.

De maatschappij moet openstaan voor wat oudere volwassenen te bieden hebben; alleerst zijn ze een enorme massa consumenten, wel 100 millioen in de VS alleen, drijfveren van de “longevity economy.” Huizen en openbaar vervoer moeten worden aangepast. Niet als extraatje, maar als iets essentieels voor alle nieuwbouw en stadsvernieuwing.

Sociaal gezien moet ouder worden ook gevierd worden, zegt Coughlin, met erkenning van grootouder worden of een diploma halen op latere leeftijd. Samenkomen van leeftijdsgenoten en jongeren moet verder reiken dan samen op een cruise gaan. Op fabriek en kantoor moet ruimte komen voor de bijdragen van oudere werknemers wiens ervaring van enorme waarde kan zijn. Robotics kunnen hierbij van dienst zijn door het zware werk van jong en oud over te nemen.

Baat voor alle leeftijden

Coughlin is ervan overtuigd dat “een ouder Amerika, op de juiste manier ingevuld, het leven kan verbeteren van mensen van alle leeftijden”. Hij voegt hieraan toe: “Met een beetje geluk is de toekomst van de oude dag de toekomst voor iedereen.” Voor entrepreneurs — jong en oud — en hun marketeers ligggen hier enorme kansen op de lange termijn.

Joop Koopman

Over de Auteur

naam:
bedrijf:

Over het artikel

datum:
29-nov-2017
categorie:
tags:

Blijf op de hoogte met onze tweewekelijkse nieuwsbrief

Volg ons ook op: